Hans Ansems over 40 jaar Enexis

Veertig jaar voor een en dezelfde werkgever werken een teken van gebrek aan ambitie? Hans Ansems moet erom lachen. “Je moest eens weten in hoeveel verschillende disciplines en op hoeveel afdelingen ik hier werkzaam ben geweest. En ik heb het altijd naar mijn zin gehad. Mijn werk is eigenlijk altijd mijn hobby geweest.” Vlak voor hij met pensioen gaat blikken we met Hans terug op veertig bevlogen jaren bij Enexis.

Toekomstzekerheid

Hans kwam in 1982 binnen bij Enexis, toen nog de PNEM. "Ik werkte als dakdekker en woonde vlak bij de Amercentrale in Geertruidenberg. Daar werd altijd gezegd: als je in de Amercentrale kunt gaan werken heb je toekomstzekerheid. Dus ik solliciteerde op een vacature voor een medewerker technische dienst. In die rol verrichte ik even later hand-en-spandiensten voor de monteurs en voerde ik onderhoudswerkzaamheden uit aan de openbare verlichting".

“Ik wilde me vooral als persoon verder ontwikkelen”

Nieuwe dingen

De toekomstzekerheid waar Hans op hoopte werd waarheid. Hij groeide van medewerker elektrotechnische dienst door naar de functie van monteur en werd vervolgens uitvoerder. Momenteel werkt Hans als Procesmanager op de afdeling Realisatie Slimme Meters. Zijn werkgebied: heel Noord-Brabant en Limburg. “Ik heb altijd een hekel gehad aan het woord uitdaging. Ik ben gewoon iemand die openstaat voor nieuwe dingen en ik wilde me vooral als persoon verder ontwikkelen. Ik heb op een achttal plekken in de organisatie gewerkt en alle aspecten van het elektrotechnische vak bij Enexis onder de knie kunnen krijgen. Waarom had ik dus ooit bij een andere werkgever moeten solliciteren?”

Aarden

Als we Hans vragen of hij het ooit moeilijk heeft gevonden om weer op een nieuwe plek te aarden, antwoordt hij resoluut: “Eigenlijk nooit. Ik ben zo flexibel als de pest, goudeerlijk, laat mensen in hun waarde en ben altijd mezelf gebleven. Ik ken de Enexis-organisatie inmiddels van Bergen op Zoom tot aan Maastricht en ik verwacht niet dat er een collega is die kwaad over me spreekt. Dat heeft waarschijnlijk ook te maken met mijn instelling: ik ben liever een optimist die durft te erkennen dat hij er weleens naast zit, dan een pessimist die altijd gelijk heeft.”

Leren van collega’s

Het allerleukste uit die veertig jaar was voor Hans het contact dat hij met collega’s heeft gehad. Van tal van disciplines en allerlei niveaus. “Daar leer je zoveel van. Ik weet nog goed dat een vestigingsmanager ooit tegen me zei: ‘Hans, mijn deur staat altijd open, maar niemand loopt bij me binnen als er iets is.’ Het probleem was niet die fysieke, maar de psychische drempel die hij voor zijn mensen opwierp. Als je die wegneemt, kloppen je mensen zelfs bij je aan als de deur dicht is, heb ik hem toen getipt."

“Ik ben gewoon een man die denkt in mogelijkheden”

Hart voor de zaak

Hans is een man met hart voor de zaak en het milieu. Daarom wil hij de organisatie bij zijn vertrek goed achterlaten. Hij droeg al verschillende mensen aan als Service Monteur Slimme Meters. “Ik ben gewoon een man die denkt in mogelijkheden en hier zag ik een kans. Door het tekort aan technisch personeel hebben we moeite het tempo van de energietransitie bij te benen. Daarom ben ik monteurs gaan opsporen die bij een installateur hadden gewerkt als slimme metermonteur. Bij ons kunnen zij namelijk voor het onderhoud van de slimme meters gaan zorgen, zodat wij meer monteurs kunnen vrijmaken voor het verwezenlijken van de energietransitie.”

Van vader op zoon

Na het vertrek van Hans zal de naam Ansems overigens niet uit de Enexis-administratie verdwijnen. Zijn zoon Kevin startte onlangs als leerling-monteur bij Enexis in Venlo. “Hij was acht jaar korporaal van de technische dienst bij de marine. Het amfibische transportschip Zr.Ms. Rotterdam had drie transformatoren van 1.600 kVA aan boord, dat is genoeg voor een klein dorp. Toen er een kindje op komst was, wilde hij alleen niet meer zo lang van huis zijn. Dus zei ik: stuur je cv dan eens op naar Enexis. Dankzij de opleiding die hij hier nu volgt, kan hij straks helpen bouwen aan de energietransitie.”

“Ik begin aan een nieuw leven, waarin niets meer moet”

Tijd voor de Romeinen

Als we Hans vragen wat hij straks het meest gaat missen antwoord hij: “Vooral de dagelijkse gang van zaken en de telefoontjes van mijn monteurs.” Toch trekt hij een duidelijke streep: “Ik ga Enexis straks niet meer opzoeken. Ik begin aan een nieuw leven, waarin niets meer moet. Ik ben veel van huis geweest en ik kijk ernaar uit om bij mijn vrouw en onze dieren te zijn. Vervelen ga ik me in ieder geval niet. Met vijf honden, twee katten, vier paarden, kippen, ezeltjes, schapen, een papegaai, een kaketoe en een paludarium met regenwoudplanten en gifkikkers is er qua verzorging genoeg te doen. Bovendien kom ik nu eindelijk toe aan mijn hobby filosofie. Ik ben inmiddels begonnen aan de oude Grieken, maakte al een zijstapje naar Spinoza en straks kan ik dan lekker door met de Romeinen.”

Het klinkt als een mooi nieuw leven. Geniet van de vrije jaren, Hans. Dat heb je dik verdiend.

Lees ook de volgende update

  • Update

    “Uitvogelen waar het lek zit, dat blijft mooi”

    Uitvogelen waar het lek zit, dat blijft mooi.” Het vak van Gasmonteur is volgens Dylan ook nog lang geen verdwijnend beroep, zoals wel eens wordt gedacht. Gepassioneerd vertelt hij over zijn vak en de mogelijkheden om daarin door te groeien bij Enexis.

    Lees update